South By South West, NL Report

Verslag interactive door @erwblo @tyno @michielb, @leolovestwtr, @erikvh en @roberteerthart. Muziek: @gjhoekman, @mandesan en @heldermann 

De baarden nemen Austin over

Nu het programma er voor de multimediamens bijna op zit, nemen de baarden Austin over. Al op Schiphol werden ze gesignaleerd, maar de boemelvlucht van Washington D.C. naar Austin, Texas, puilde  uit. Bandjes. Deense bandjes die er tijdens de landing pas achterkwamen dat ze tijdens de vlucht misschien minder hadden moeten drinken. Nederlandse bandjes die in alle rust toekeken.
SxSW staat vanaf woensdag in het teken van muziek. Met zoals ieder jaar ook genoeg ruimte voor Nederlandse bandjes.

Pete Philly & Perquisite - Die in Nederland eigenlijk een soort van sabatical nemen, maar ondertussen wel gestaag aan een Amerikaanse carrière bouwen.

Monokino - Pop/rock in de lijn van Placebo. In Nederland nog vrijwel onbekend, maar in China spelen ze op festivals voor 20.000 man.

Kraak & Smaak - Schijnbaar het troetelkindje van de Amerikaanse college-radio.

Lucky Fonz III - Troubadour, wereldreiziger, maar vooral een schitterende singer-songwriter. Zijn in april te verschijnen derde april is misschien wel zijn beste.. Namens Revu heb ik deze week extra veel aandacht voor hem.

Le Le - Het zijproject van Pepijn van de Jeugd van Tegenwoordig. Speelde dit jaar al eerder in de VS.

Awkward I - Deze singer-songwriter moet nog debuteren in Nederland, maar staat al wel gewoon op SxSW. Het is maar wat je gewoon noemt.

De titel voor meest welwillende act gaat  naar de twee Utrechtse  acts.  In Stereo, nota bene Nederlandstalige hiphop, en Arts the Beatdoctor hadden wel zin, werden uitgenodigd, maar hadden geen geld om naar Austin af te reizen. Tja, wat doe je dan? De twee nodigden hun beste muzikale stadsgenoten uit (o.a. Kyteman, C-Mon & Kypski, Sjam en Paradox) en hielden een benefiet in Tivoli De Helling. Die was geslaagd, want Arts en IS spelen deze week wel mooi op SxSW.

Comments [1]

SXSW Night Report

De zondagavond was goed in Austin. Hieronder de foto's. We begonnen bij een indrukkwekkend FrayCafe 9 met storytellers, waar Tara Hunt ook een persoonlijke kant liet zien. De Seesmic party met veel geeks, elkaar filmend met de Flip, en Scoble en Lemeur was saai. Onderweg kwamen we nog langs Hoeks Death Metal Pizzas en een loslopende beer. The Social Media Club had in de biljartclub een goed feest, waar we Espree Devora a.k.a Billionaire girl tegenkwamen. Hier op de foto met @hansveld en met @dustyd. De avond leek te eindigen in Cedar Street Lounge bij het feestje van Gary Vaynerchuk (didn't see him though), waar een tweetal gasten losging op de dansvloer. Maar op weg naar huis werd ik nog verrast door de RVIP Lounge. Een camper met feestende mensen. De route door Austin is te volgen op twitter @rviplounge.

                           
Click here to download:
SXSW_Night_Report.zip (597 KB)

Comments [0]

De BBC op zoek naar andere formats


Foto: Leonieke Verhoog

This is an advanced session from Six to Start and Roo Reynolds and Jo Twist from the BBC - learn how broadcasters and new media companies work in bringing about the intersection of broadcast television and online both now and in the future.

Sprekers:
* Claire Bateman - Six to Start
* Adrian Hon - Six to Start
* Daniel Hon - Six to Start
* Roo Reynolds - BBC
* Jo Twist - BBC

Als we het hebben over TV en het web, dan is het handig te zien hoe we het web gebruiken. TV kijken kan van lineair tot on demand. Van het publiek in de zaal kijkt 60 tot 70% alleen on demand en nooit live. Volgens Twist is er een creatief gat, maar gaat ARG nog wat te ver. Hon praat over hoe on demand eigenlijk het format van TV moet gaan veranderen. Het gaat niet over hoe TV naar het web moet, maar dat is meer van hetzelfde.

Maar hoe dan? De ‘social mechanic’ kan belangrijk zijn, online en realtime, meepraten over wat je kijkt. Mensen willen gevatter zijn dan wat ze kijken (voorbeeld MTV backchannel). Daarbij is het van belang dat je eigenlijk helemaal geen onderscheid maakt tussen web en mobiel.

Uitgaan van de mensen is belangrijk: mensen zijn lui. Hon: ze doen geen ingewikkelde spellen, maar willen gewoon hun content overal kunnen benaderen. Ze willen entertained worden. Daarbinnen zijn volgens Twist de vrienden het belangrijkst.

Daarnaast: in ‘de gouden cirkel’, de plaats waarbinnen je een game speelt, is eigenlijk alles normaal en reëel. Zo brengt elke plek zijn eigen gedrag mee. In een bus maak je geen oogcontact, tenzij je allebei in een game zit.

Conclusie: we moeten begrijpen wanneer mensen alleen passief entertained willen worden en wanneer ze actieve gebruikers willen worden. In drama willen jonge mensen niet eens online in een karakter duiken. Maar de fans willen misschien wel zien hoe de makers dat allemaal bedacht en gemaakt hebben.

Als je crowdsourcet op Youtbe en daar met je mensen een Zombiefilm in elkaar zet en dat naar TV brengt is dat een heel andere benadering. Zo denken we nog te weinig. We bieden te weinig een echte kwaliteitservaring. TV is slechts een apparaat, een platform.

Hon2: het is niet zo dat games superieur zijn aan TV, we hebben gewoon een groter spectrum aan activiteit. Twist: TV productie heeft een begin en een eind, het is een product. Het web is vaak meer een proces. Zoals Wetellstories.com.

En nee, we weten niet hoe je er geld aan verdient, we staan nog maar aan het begin. We moeten gewoon een heleboel proberen. Het probleem is hoe je succes meet. En een van de grote problemen is, als je een culturele shift wil bereiken, is dat TV-makers niet onder de indruk zijn van de getallen die online projecten bereiken. Ook omdat subsidiegevers onderschatten hoeveel geld het kost om iets goeds online te maken. Soms hoor je iets als ‘dump het maar online, want het is niet erg goed’. Internet is geen dumpsite. We kunnen echt geweldige dingen maken.

Publiek: TV heeft als sterkte dat het ons allemaal ooggetuigen maakt, en als zwakte dat het heel erg lineair is. Hon: dat komt omdat lineair gemakkelijk is. We hebben non-lineair geprobeerd en soms werkt het. We komen met Pride en Prejudice op Facebook. Er is te weinig budget om alle sites helemaal te onderhouden. Maar projecten krijgen wel een eigen leven.

Heel veel commentaar op dit grappige debat via de Twitter feed die live meeliep.

Comments [0]

Geekgirl. Where does the dress end, and the tattoo begin?

Sent from my iPhone - Posted using Mobypicture.com

Comments [0]

Open Source Urban Communication

Open source art evangelist James Powderly van FAT Lab en Graffiti Research Lab vertelt over de open source laser kunst op gebouwen in een interview met Virginia Heffernan van The New York Times. In het FAT Lab doet hij verder onderzoek naar Free Art Technology. Wat kan je doen met de openbare ruimte, zonder het te beschadigen, hoe kan je creatieve media aanwenden om de communicatie in de stad te verrijken? Een groot aantal kunstenaars, muzikanten, filmmakers, graffiti-makers en advocaten werken samen aan een aantal mooie projecten:

Led Throwies: Knoop LED lampjes aan batterijtjes en plak er een magneetje aan en je kan het overal op gooien, plakken of er woorden mee maken. Zie hoe je de LED Throwies kan maken (eerder ook al op Bright) of bekijk de video op http://graffitiresearchlab.com/?page_id=71#video

Maar ook Urban Graffiti, waarbij je locatieherkenning inzet om op echte objecten te projecteren (zie foto) en deze mooie video van CNN:

http://www.time.com/time/video/?bcpid=1214055407&bctid=1483830664

Bekijk meer foto's van de projecten op hun Fuck Flickr fotoblog: http://fffff.at/fuckflickr/ of video's op http://www.vimeo.com/channels/fat




     
Click here to download:
Open_Source_Urban_Communicatio.zip (1424 KB)

Comments [0]

Social media: hebben we een monster gecreƫerd?

Het is niet de vraag of kranten verdwijnen, het is de vraag wanneer ze verdwijnen. Dat is de heersende opinie alhier. Natuurlijk, het is de versmalde blik van de 'believers', maar hun mening wordt in Amerika ondersteund door feiten: het afgelopen jaar legden meerdere kranten hier het loodje of gingen enkel en alleen verder op internet. En kijk naar de Nederlandse situatie: als zelfs de Telegraaf verlies gaat maken is een potje van 8 miljoen van de minister voor vernieuwing van de kranten niet genoeg.

Schrijver Steven Johnson ( http://sxswnl.posterous.com/lees-het-complete-verhaal-van-steven-johnson ) was niet pessimistisch over de toekomst van de kranten. Als ze maar snappen dat ze hofleveranciers in nieuws zijn, of centraal punt in een community als verzamelaar van verhalen. Als ze maar snappen dat de krant een uitingsvorm moet zijn en geen doel op zich. Als ze maar begrijpen dat ze op internet nooit dezelfde rol kunnen spelen als op papier.

Hij schetste het model waarin de nieuwsleverancier van de toekomst zowel zelf nieuws of achtergronden genereert,  als bronnen aggregeert (van amateurs en professionals), als selecteert (wederom een combinatie van  deskundigen en publiek) als publiceert (via alle mogelijke media). Als een krant kijkt waar het echt van toegevoegde waarde is, kan het verder de rol van filter en aggregator vervullen ('all the news that's fit to link'). Waar het geld dan precies zit? Deze ontwikkelingen zijn nog te nieuw om daar iets met zekerheid over te zeggen. Maar in ieder geval is zeker en zichtbaar dat reclame zich verplaatst naar internet omdat daar meetbaar gepubliceerd wordt en op maat gewerkt kan worden, aldus Johnson.

De vraag over de toekomst van de kranten staat voor hét vraagstuk van nu. Het is het vraagstuk van de professional versus de amateur. En speelt bij enorm veel klassieke bedrijven en bedrijfstakken. Het is bedreigend dat de publicatiemiddelen in ieders handen zijn gekomen. Het is eng om niet meer alleen te concurreren met de vakbroeders maar met de hele wereld. De journalist moet de blogger naast zich dulden, de vormgever ziet hobbyisten hun diensten aanbieden, de fotograaf kijkt naar Flickr als (gratis) bron van illustratiemateriaal. Dat dat voor spanning zorgt maakt het het panel Is Spec Work Evil? The Online Creative Community Speaks (http://sxswnl.posterous.com/is-spec-work-evil-the-online-c) heel erg duidelijk.

Dus is een vraag op SXSW "Social Media: Have we created a monster?" De kracht van social media hoef je hier aan niemand uit te leggen. Maar, zeggen sommigen, de ontwikkelingen gaan zo snel, kijken we straks niet achterom met de conclusie dat het kind met het badwater is weggegooid? Dat de kranten verdwijnen, och, maar goede verhalen moeten verteld blijven, onderzoek is nodig in een democratie, wie vertelt er over de oorlog? Lopen we niet het risico dat we iets kwijtraken dat we nooit meer terugkrijgen?

Een interessante vraag. Maar blijf er niet te lang bij stilstaan als je een klassiek bedrijf bent, concludeer ik op SXSW. Internet dendert door, het publicerende en participerende publiek dendert door. Dus kijk naar de successen, leer van de successen en kijk of en hoe ze toe te passen zijn  op je eigen situatie. En kijk kritisch naar jezelf. Welke kracht van de oude wereld blijft overeind in de nieuwe? Welke nieuwe toegevoegde waarde kun je ontwikkelen? Waar zit je toegevoegde waarde? En nog belangrijker: waar zit je toegevoegde waarde als professional in combinatie met je publiek? Want doe het samen. Kijk waar de waarde van je publiek zit, kijk welke bijdrage men wil leveren en zet die capaciteit in.

En ook belangrijk: probeer. Wacht niet, ga aan de slag. Want wat alle partijen hier als een mantra roepen is dat gegarandeerde successen op internet niet bestaan. Dat fouten maken moet om te leren en tot echte vernieuwende successen te komen. "Zorg voor een cultuur waar mislukken mag", aldus een woordvoerder van Google. http://sxswnl.posterous.com/entrepeneurship-in-the-belly-o

En dat internet over vertrouwen gaat, zoals Tara Hunt nog eens onderstreepte. http://sxswnl.posterous.com/making-whuffie-raising-social Vertrouwen in personen en bronnen. Zorg ervoor dat dat vertrouwen wordt opgebouwd in de taal van internet: persoonlijk. Laat merken weer een optelsom van personen zijn. Praat met je publiek, luister naar je publiek, zoals Tony Shieh  van Zappos ( http://sxswnl.posterous.com/zappos-clothing-customer-servi ) heel goed duidelijk maakte. Maak de band zo sterk mogelijk.

De kracht van het publiek, van the crowd, is groot. De uitdaging voor elk bedrijf dat al bestond voor internet zich aandiende is om de kracht van de professional met die van de ervaringsdeskundige te combineren, de specialist met de amateur.  Het kan, die combinatie, maar daar is wel een cultuuromslag voor nodig binnen elke organisatie. En haast is geboden. Ook als de ontwikkelingen minder hard gaan dan hier in Austin, Texas gedacht.

En oh ja, als je niet gehinderd wordt door een rijk verleden: dan heb je een heel ander verhaal ;-)

(Ik zei het eerder al; een kracht van SXSW is dat je hier meerdere dagen met dezelfde mensen rondhangt. Om meningen uit te wisselen, visies aan te scherpen, e.d. Deze post had niet geschreven kunnen zijn zonder inspirerende ontbijt- en biersessies met @michielb! )

 

Posted by erwin blom 

Comments [0]

Wakoopa in vorm bij pitch

You have received new photos from Erwin Blom.
 
-- Email sent with the "Multi-Photo Email" iPhone application --

               
Click here to download:
Wakoopa_in_vorm_bij_pitch.zip (530 KB)

Posted by erwin blom 

Comments [1]

Een kracht van Twitter

@renn (je weet, zo noemen de Twitteraars elkaar op http://www.twitter.com) wist nog niet eens dat hij zijn creditcard kwijt was, toen het bericht op Twitter langskwam. Inmiddels is het belangrijke kaartje weer in handen van de rechtmatige eigenaar.

Posted by erwin blom 

Comments [3]

What we can learn from games

Panelists zijn Henry Jenkins (hoogleraar bij MIT), James Gee (hoogleraar bij Arizona State University), Warren Spector (Junction Point - Disney Interactive Studios).

Jenkins beschrijft hoe zijn zoon met geld leerde omgaan dankzij de Sims. Het kind gaf voor zijn Sim veel geld uit aan de tech inrichting van zijn huis maar de Sim stierf uiteindelijk door uithongering, terwijl de pizza-bezorger aanbelde. Voor het leren zijn de beste games die games die een open scenario hebben, waarbij je dus uiteindelijk niet de oplossing moet zoeken die de game ontwerper al bedacht had. Spector noemt een mooi voorbeeld van twee spelers die de game totaal anders hadden aangepakt en ook geinterpreteerd. Net als Lost kijken, schijnbaar, hier ziet niemand ook precies hetzelfde verhaal omdat er zo veel in zit.

Sociale games hebben de extra kwaliteit dat ze ook de sociale intelligentie trainen. Als je games in onderwijs gebruikt is een goede tip om de gebruikte strategie te laten beschrijven, op een tips pagina bijvoorbeeld. Dus niet: Wat was de oplossing, maar Welke taktiek gebruikte je om je resultaat te halen? Dat versnelt het peer-to-peer learning. Maar Jenkins zegt ook dat games op school niet altijd werken, games laten zich niet goed beperken in de tijd zoals in het huidige school-model vaak nodig is.

Games zijn goed in het bieden van visualisaties en het bepalen van de manier van aanpak, door spelen. Tijdens spelen kan je ook urenlang dingen doen die je in een andere omgeving heel saai zou vinden. Scholen en bedrijven lopen daar bij achter, als die meer games-paradigma's zouden gebruiken kunnen ze door veel meer mogelijkheden bieden heel complexe problemen op helpen lossen. Een game als Flower (zie http://en.wikipedia.org/wiki/Flower_(game) ) is een bijzonder spel wat wordt genoemd, waarbij je speelt als bloemblaadje. Heel relaxend en je leert er over natuur/stad. Leuk om af te wisselen met Killzone.

Jenkins merkt ook dat er door studenten weinig wordt nagedacht over het maken van games; waarom werkt die game, hoe is hij opgebouwd. Game makers schieten hier soms ook nog bij te kort, soms maken ze alleen maar iets wat 'leuk' is.
 
Als je als merk iets met games wil doen, waarschuwt Jenkins om een traditionele 'game designer' in te huren. Je kan beter een paar vrouwelijke designers inhuren, omdat vaak casual en social network games het meest geschikt zijn in dit geval.
 
Leestips: Goede boeken omje bekend te maken met de game metaforen en de juiste ingredienten mix tussen uitdaging/ontdekking/competitie zijn:
* Rules of Play http://mitpress.mit.edu/catalog/item/default.asp?ttype=2&tid=9802
* Game Design Workshop http://www.amazon.com/Game-Design-Workshop-Prototyping-Playtesting/dp/1578202221
 
Mooi laatste quote: Games have taught us that failure is not bad, and collaboration is not cheating.
 
Sessie die pas tot leven kwam bij de vragenstellers.

Comments [3]

Entrepeneurship In The Belly Of The Beast

Entrepeneurship In The Belly Of The Beast

Organizer:
John Tolva, IBM
Panelists: Irene Au (Google), Chris Bernard (Microsoft), John Tolva, moderator (IBM), John Wolpert (thethreepercent.com)
Description:
Small is beautiful at SXSW. From Getting Real to starting up, the ethos is largely anti-large corporation. This attitude overlooks one of the most satisfying professional accomplishments: doing your own thing while working for The Man. This presentation uses examples to offer strategies for making the corporation work for you.

SXSW is het evenement van de startups lijkt het wel. Maar creativititeit in grote bedrijven en innovatie in zo'n bedrijf, hoe staat het daar mee? Van Google tot Mictrosoft? Wat werkt en wat niet? Hoe kan een groot bedrijf lenig en innovatief blijven of worden?

Enkele lessen voor innovatie bij grote bedrijven:

* Focus op het ontwikkelen van talent en niet op de eerste plaats op het ontwikkelen van een idee. Waarom? Een talent dat zich ontwikkelt komt met goed materiaal. Als het ene idee het niet wordt, maakt de andere wel kansen. Het gaat om de mensen!

* Maak projecten klein en behapbaar. Kies voor snelheid en dynamiek. Kun je een nieuwe business in 10 weken bewijzen? Dat is de vraag. Dat geeft ruimte, dat geeft adem.

* Mensen zijn chaotisch. Probeer dat niet teveel in te kaderen. Ideeen kunnen overal vandaan komen. Google zegt: failing is learning. So failing is good.  Als mislukkingen onmiddelijk afgestraft worden, nemen mensen geen risico's. Als ze geen risico's nemen is er geen innovatie. Zorg voor een cultuur waar mislukken mag. Eric Schmidt van Google zegt regelmatig: you don't fail enough.

* Te veel processen in een bedrijf zijn slecht. Top-down is slecht voor innovatie. Basisregels zijn goed maar leg niet teveel nadruk op processen.

* There Is No Power In Points. Maak geen plannen, maar bouw prototypes! (Google).

* Geef mensen vrijheid voor een deel van hun tijd. Ze hebben ideeen, ze hebben visie. Laat ze daar aan werken.

* Be cool and stay small. Kleine eenheden, kleine stappen. Geef niet overal te hoge doelen aan mee, maar laat initiatieven ook organisch groeien.

* Je moet de taal en cultuur van je bedrijf snappen. Probeer niet per se op de plek van de beslissers te komen. Maar zorg dat je met de beslissers kunt praten in een taal die ze snappen. Dan krijg je dingen voor elkaar.

* Bij grote bedrijven belanden veel goede ideeën op het kerkhof. Daar op het kerkhof moet je blijven kijken.  Daar zit enorm veel goeds tussen wat je later nog kunt gebruiken. Misschien in een andere vorm, misschien alleen een element, maar mislukte ideeën of producten zijn daarmee nog niet slecht. Ideeen leven voort, ook als producten dood gaan. "We don't need an idea depository, we need an idea repository - to take ideas, get them out, bring them to life."

Posted by erwin blom 

Comments [2]